- 15 listopada 2026
- Autor: Błażej Bladowski
- Kategoria: Paragraf i absurd

Paragraf i absurd | Felieton redakcyjny · Profil autora
Zdjęcie ilustracyjne · Budynek komisariatu policji. Fot. Magnus Manske, Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0. Miniatury mogą być kadrowane.
Jest sposób na urządzenie przesłuchania z cudzym prawem do obrony w szufladzie. Wystarczy człowieka, którego należałoby przesłuchać jako podejrzanego, posadzić na krześle świadka. Krzesło to samo. Pouczenie już zupełnie inne. Wygodę tej operacji doceni każdy, kto lubi, gdy papier rozwiązuje problemy, które sam stwarza.
Testament i trzy przesłuchania
Sprawa zaczęła się od zeznań dotyczących testamentu. Kobieta trzy razy składała zeznania w postępowaniu prowadzonym przez komendę miejską policji. Sąd rejonowy skazał ją za fałszywe zeznania. Sąd odwoławczy zapytał SN, jak ocenić sytuację osoby przesłuchiwanej o własne zachowanie i czy wystarcza tu prawo do uchylenia się od odpowiedzi.
Na marginesie akt
W urzędowym teatrze wystarczy zmienić obsadę w protokole. Człowiek przychodzi na scenę jako świadek, dostaje pouczenie dla świadka, a za kulisami od początku gra osobę, której dotyczy podejrzenie. Sąd Najwyższy zainteresował się wreszcie scenariuszem. Okazało się, że rola procesowa wynika z przesłanek ustawowych, a nie z tego, którą rubrykę łatwiej wypełnić.
Co, jeśli organ przesłuchał osobę w niewłaściwej roli?
W uchwale I KZP 4/07 SN uznał, że osoba przesłuchana jako świadek wbrew wynikającemu z art. 313 § 1 k.p.k. obowiązkowi przesłuchania jej jako podejrzanego nie ponosi odpowiedzialności z art. 233 § 1 k.k. Decydujące jest to, czy zachodził ten obowiązek w chwili przesłuchania.
Uchwała SN z 26 kwietnia 2007 r., I KZP 4/07 · Kodeks postępowania karnego w ELI · Paragraf i absurd
Powiązane felietony: uchwała o zeznaniach składanych we własnej obronie · kasacja prokuratora w sprawie przesłuchanego świadka.
Jak czytać orzeczenia i sprawdzać źródła.
Sprawdź rolę i pouczenie na otrzymanym wezwaniu. W sprawach gospodarczych zobacz też różnicę między roszczeniem z art. 299 a sprawą z art. 586 k.s.h..